แบบว่า อ่านหนังสือจนเบื่อ เวลาว่างเยอะ เลยหัดพูดภาษากรีก ดีกว่า หลังจากพูดภาษาอังกฤษ ภาษาไทย C# Python C จนเบื่อแล้ว

ตอนปี 2: พวกเราตามล่าแพนด้า (เพราะมันน่ารัก?)

ตอนปี 2 พวกเราจะต้องเขียนโปรแกรมส่ง ถ้าโปรแกรมทำงานถูกต้อง 100% เราก็จะได้รับ panda 1 ตัว พวกเราจึง want panda มากกกก

จบ ฮ่าๆ

B: [enter]
mickey [enter]

พอเล่นเกมเสร็จ ผมก็อยากจะออกจาก MS-DOS กลับไปเข้า Windows 3.11 ปกติผมจะจิ้มปุ่ม Power ปิดเปิดเครื่องใหม่ (หนูๆ ทางบ้านโปรดอย่าลอกเลียนแบบ)

วันนั้นผมกลับเป็นเจ้าหนูจำไม อยากรู้อย่างแรงว่า วิธีที่ถูกต้องควรทำยังไง เลยวิ่งลงบันไดจะไปถามพ่อ (พ่อกำลังตรวจคนไข้อยู่ข้างล่าง เหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นในคลินิกแห่งหนึ่งแถวกระทุ่มแบนครับ)

ปรากฏว่า มีน้ำหกอยู่ตรงหน้าบันได ผมก็ลื่นปรืี๊ดกลิ้งกลุกๆๆๆ ลงไปตามบันได+เอาหน้าผากทักทายกับขอบเหล็กของบันได ~ 20 ขั้น

พอถึงชั้นล่าง ผมก็ความจำเสื่อม จำคนรักไม่ได้…. เย้ย!… ผมก็นอนแอ้งแม้ง มึน! ครับ

(เวลาผ่านไป) พี่ชายสงสัยว่า เอ๊ะ.. ทำไมผมหายไปนานจัง เลยเดินออกมาดู เห็นผมนอนอยู่ตรงบันได ก็งงว่าผมเล่นอะไร ทำไมหน้าผากเลอะไปหมด… พอพี่มาดูใกล้ๆ ก็เห็นว่าเป็น “เลือด” ด้วยความตกใจ พี่ชายเลยอุ้มผมขึ้นไปหาแม่… แม่ก็อุ้มผมลงไปหาพ่อ….

พ่อก็ฉีดยาชาที่หน้าผาก แล้วก็เย็บให้ 3 เข็ม เป็นอันเสร็จ (หัวแตกตรงกลางระหว่างคิ้วพอดีเลย… ไม่เชื่อไปถามพ่อดูจิ)

สรุปว่าตอนอนุบาล 2 ผมก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่าจะออกจาก MS-DOS ยังไง

ตอนนี้รู้แล้วครับ

exit

ปล. เคยเล่นเกมส์อะไรกันบ้างครับ เล่าให้ฟังหน่อย (เผื่อจะเดาอายุถูก อิๆ)

“โอ้ สะอาดดีแฮะ” (คิดในใจ)
“20 บาท ครับ” (คนขายคิดตังค์)

ผมพยายามเอาแบงค์ 20 ยื่นให้มือข้างที่ไม่ได้ใส่ถุงมือของคนขาย

แต่เขากลับเอามือข้างที่ใส่ถุงมือ มารับตังค์แทน…

กลับมาบ้าน เล่าเรื่องนี้ให้พ่อฟัง พ่อบอกว่า “เขาใส่ถุงมือ เพราะกันมือเขาเปื้อน!”